زندگی نامه

رنزو پیانو که جزو پیشگامان بزرگ عرصه‌ی معماری جهان است، در ۱۴ سپتامبر سال ۱۹۳۷ در شهر جنوا در جنوب ايتاليا و در خانواده‌ای معمار متولد شد.

پدر، برادر و چهار عموی وی، پیمان کار ساختمان بودند، بدین ترتیب طبیعی بود که او نیز این راه را پیش بگیرد.

معماری رنزو پیانو بیشتر ریشه در تجربیات او دارد چرا كه پدري معمار داشت و با طرز قرار گرفتن ساختمان‌ها آشنا بود.

سبک معماری

معماری رنزو پیانو در واقع گرد‌آوری هنر، معماری و مهندسی در ترکیبی چشمگیر است. اگر‌چه آثار او جدیدترین تکنولوژی زمان را در خود دارد، ریشه‌های آن به وضوح به فلسفه و فرهنگ کلاسیک ایتالیا باز میگردد. علاوه بر این، وی عمیقا مباحث مربوط به سکونتگاه و معماری پایدار را در دنیای امروز که دائما در حال تغییر است را مد نظر دارد. پیانو عقیده دارد که معمار باید بر فرآیند ساخت از مرحله طراحی تا پایان اجرا حکمرانی کند. ساختمان‌ های پیانو بر خلاف همفکران او  تاثیری شگرف بر تماشاگر نمی‌گذارد. ساختمان‌های او ساده، معقول، سبک و طبیعی هستند. آثار رنزو پیانو شامل اصول ازلی معماری از قبیل: توجه به طبیعت (بمثابه محیط طبیعی که پروژه در آن قرار می‌گیرد، الهام از فرم‌های طبیعت، بهره‌گیری از عناصر طبیعی نظیر گیاهان، آب و نور و استفاده از مصالح طبیعی نظیر چوب و سنگ)، توجه به سایت و کشف اصل استقراری نهفته در خصوصیات سایت، مورفولوژی زمین، رابطه انسان با معماری و . . . است.

ندارد. بلکه بیشتر به یک روش ارتباط با پروژه، تعامل دائمی بین جنبه ‌های ساختاری (فن‌آوری، علمی، مرتبط با تولید) و محتوا بستگی دارد. با این‌ وجود، چهار مضمون در پیشرفت حرفه‌ای او دیده میشود:

• علاقه او به قطعه
• ارگانیسم
• سیستم ساختمان طراحی برای صنعت (طراحی به سبک ها-تک)
• مشکل مسکن و شهرها پروژه در مقیاس بزرگ

برخی آثار برتر

• مرکز ملی هنر و فرهنگ ژرژ پمپیدو، پاریس
  

مرکز ژرژ پمپیدو (به فرانسه: Centre Georges-Pompidou) نام مؤسسه هنری و فرهنگی است که در سال ۱۹۷۷ به‌نام ژرژ پمپیدو رئیس‌جمهور فرانسه در پاریس برپا شد. این گالری بزرگ‌ترین موزۀ هنر مدرن در جهان است که ۱۷۷۰۰ متر مربع سطح زیربنا دارد.

اولین ساختمان ساخته شده به سبک «های‌ تک» (High-tech) بیش از هر چیز شبیه به اسکلت بدون پوست و گوشت یک جانور بود.

در این ساختمان ، تمام لوله‌کشی‌ها و کانال‌های تهویه هوا و سیم‌کشی برق در بیرون ساختمان و در معرض دید قرار دارد. حتی تیرها و ستون‌های سازه ساختمان نیز همگی دیده می‌شود. منتقدان آن را به انسانی شبیه دانسته‌اند که دل و روده‌اش بیرون از بدن قرار دارد. ۳۱ ژانویه سال ۱۹۷۷، این مرکز فرهنگی هنری که شامل موسسه پژوهش‌های تطبیقی آکوستیک موسیقی و موزه ملی هنرهای مدرن و مرکز طراحی صنعتی و کتابخانه‌ای به مساحت ۱۵ هزار مترمربع در سه طبقه و ۱۰ کیلومتر قفسه‌بندی کتاب و نشریات با حضور رییس جمهور وقت، والری ژیسکاردستن و رییس کتابخانه، سگن، رسما افتتاح و بازدید عموم و استفاده از سالن مطالعه از دوم فوریه محقق شد.

• مرکز فرهنگی پاول کله، سوئیس
  
  
  
  سه تپه ساخته شده از فولاد و شیشه به سه ساختمان تقسیم شده است که با عملکردهای مختلف شناخته میشود . در حقیقت علاوه بر فضای نمایش گسترده،این موزه محوطه مدرن موسیقی و تئاتر برای برنامه های خود مرکز و مهمانان دارد .همچنین شامل یک موزه برای کودکان چهار سال و بالاتر می باشد که در آن می توانند با روش های گوناگون هنر را درک کنند. به طور کلی می توان گفت این مجموعه یک گردشگاه چند منظوره با تاسیسات ارتباطی ،سرسراها ،سالن های اجتماعات،سالن سمینار می باشد.ساختمان به سه قسمت متصل به هم تقسیم شده است :بال جنوبی (کوتاهترین موج)شامل دفاتر مدیریت ،اداری،تحقیقات و سرویس است قسمت مرکزی (موج میانه)به مجموعه های دائمی و نمایش غیر دائمی و همچنین محل انبارها اختصاص داده شده است و موج سوم و بلندترین آنها به پذیرش و شروع حرکت یعنی قسمت ورودی و سالن اجتماعات و … اختصاص یافته است.
  این سه طاق که تمامی فضاهای اصلی موزه را در خود جای داده اند توسط راهرویی شیشه ای به طول ۱۵۰ متر به یکدیگر متصل می شوند که پیانو ازآن به عنوان خیابان موزه یاد می کند و از پنجره های آن به راحتی می توان مناظر اطراف و چمن هایی که بر روی سقف موزه روییده است را مشاهده کرد . پیانو محل ساخت بنا را نیز در مکانی از سایت انتخاب نموده است تا منحنی ملایم اتوبانی که در دسترسی اصلی موزه نیز می باشد از این راهرو شیشه ای دیده شود.
  
  
• برج شارد، لندن
  
  

برج شارد (به انگلیسی: The Shard) برجی هرمی شکل در لندن است که ۹۵ طبقه دارد، و با ۳۱۰ متر ارتفاع، بلندترین برج اتحادیه اروپا و چهل و ششمین ساختمان بلند دنیا است.

این سازهٔ عظیم شیشه‌ای ۹۵ طبقه است که ساخت آن ۴۵۰ میلیون پوند هزینه برده‌است. در این آسمان‌خراش، رستوران‌ها، ادارات و آپارتمان‌های لوکسی ساخته شده و بین طبقات ۶۸ تا ۷۲ رصدکده‌ای با چشم‌انداز ۳۶۰ درجه از لندن قرار دارد.

ساخت این برج از مارس ۲۰۰۹ شروع شد و در مه ۲۰۱۲ پیش از برگزاری بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ لندن به پایان رسید.

• موزه ویتنی
  
  
  
  ساختمان جدید، ترکیبی ست از حجم های مکعبی و غیرارگانیک از جنس استیل و شیشه بطوری که موزه ملبس به فولاد های لعاب دیده به رنگ آبی خاکستری میباشد و در هشت طبقه احداث شده و آشکارا نامتقارن است. اگرچه این ساختمان در ظاهر آشفته به نظر میرسد، اما سازماندهی فضایی مشخصی دارد. سایت پروژه در منطقه ای پر جنب و جوش قرار دارد و نزدیک به پارک منهتن نیز میباشد. همچنین در کنار آن های لاین قرار دارد که در ابتدا راه آهن بوده ولی امروزه، این کاربری را ندارد و بعنوان فضای سبز و پارکی در ارتفاع، استفاده میشود. مجموعه، از ساختمانی تمام قد که به سمت غرب و به سمت رود هادسون قرار دارد و همچنین از ردیف هایی از تراس ها و راهروهای شیشه ای تشکیل شده است که کم کم به سمت پایین رفته و با های لاین آمیخته میشود و به نوعی، آنرا به درون پروژه میکشاند و با آن یکی میشود. ایده های طراحی ورودی مجموعه بصورت یک پیلوت با مجموعه ای از ستون ها طراحی شده است که ایده ی طراحی آن، بکار گیری و زنده کردن پلازاهای شهری باستانی و ایجاد فضایی جهت گرد هم آمدن مردم میباشد که موزه را از فضای شلوغ و پر تنش خیابان به خوبی جدا میکند. موزه دارای یک تراس بزرگ است که به رود هادسون و های لاین دید دارد و از طریق پلازای موزه، به آن دسترسی وجود دارد.